Informacja
dla osób prowadzących nierejestrowaną działalność gospodarczą
Działalność nierejestrowana (nieewidencjonowana) to drobna działalność zarobkowa osób fizycznych, która nie wymaga rejestracji firmy. Prowadzenie takiej działalności nie wymaga wpisu do CEIDG, czyli Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Od 1 stycznia 2026 roku działalność może pozostać nierejestrowana, jeżeli uzyskane przychody z tytułu tej działalności nie przekroczą w kwartale kwoty 10 813,50 zł brutto, czyli 225% minimalnego wynagrodzenia.
Bezrobotny prowadzący działalność nierejestrowaną nie wykonuje działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców, jednak uzyskuje przychody.
Bezrobotnym zaś może być, zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. c-e oraz lit. l ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, nieucząca się w szkole, z wyjątkiem osoby uczącej się w szkole dla dorosłych, (…), niemająca stałego źródła dochodu, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej (…), zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie jest wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zwanej dalej „CEIDG”, jako prowadząca działalność gospodarczą albo zgłosiła do CEIDG wniosek o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej i okres zawieszenia nadal trwa, albo we wniosku o wpis do CEIDG określiła dzień podjęcia działalności gospodarczej i nie upłynął jeszcze okres do, określonego we wniosku o wpis, dnia podjęcia tej działalności. Ponadto osoba ta nie może podlegać, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników.
Stałym źródłem dochodu w myśl art. 2 pkt 42 lit. d ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, jest m.in. uzyskiwanie miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub rachunkach członka spółdzielczej kasy oszczędnościowo- kredytowej.
Inna praca zarobkowa w myśl art. 2 pkt 9 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia to „wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło lub umowy o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu, albo umowy o pomocy przy zbiorach, o której mowa w art. 91a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2025 r. poz. 197 i 620), lub w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych”.
Z punktu widzenia przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych klienci osób wykonujących pracę w ramach działalności nierejestrowanej są zleceniodawcami, co oznacza, że są płatnikami składek w rozumieniu art. 4 pkt 2 lit. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, dlatego zgodnie z art. 36 ust. 2 i art. 43 ust. 1 tej ustawy powinni złożyć zgłoszenia do ZUS oraz na podstawie art. 46 ust. 1 w/w ustawy obliczyć, potrącić, rozliczyć i opłacić należne składki zleceniobiorcy.
Zatem osoba bezrobotna chcąc zachować swój status nie może prowadzić działalności nierejestrowanej w oparciu o umowy cywilnoprawne, w tym umowy agencyjne, umowy zlecenia, umowy o dzieło lub umowy o pomocy przy zbiorach czy świadczyć usług. Zawarcie tego typu umów spowoduje, że osoba bezrobotna będzie wykonywać inną pracę zarobkową i utraci status bezrobotnego.
UWAGA: umowa o świadczenie usług nie musi być zawarta na piśmie, aby była ważna. Może być zawarta również ustnie – wystarczy, że dwie strony ustalą między sobą wykonanie usługi i wynagrodzenie za nią.
Natomiast działalność nierejestrowana, która opiera się wyłącznie o umowy sprzedaży może być prowadzona przez zarejestrowanych bezrobotnych, jednak ograniczona jest nadal wysokością uzyskiwanego przez nie przychodu.
Minimalne wynagrodzenie w 2026 roku wynosi – 4 806 zł brutto.
Zatem każdy bezrobotny, który w 2026 roku uzyska miesięcznie przychód w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia tj. powyżej 2 403 zł brutto lub będzie wykonywał inną pracę zarobkową nie może posiadać statusu bezrobotnego.
